Poradniki | Część 5. Rozwiązywanie stosunków pracy z przyczyn nie dotyczących pracowników.

Przede wszystkim wskazać należy, że przepisy tej ustawy mają obowiązek stosować wyłącznie pracodawcy zatrudniający co najmniej 20 pracowników.

Jeżeli chodzi o pojęcie przyczyn niedotyczących pracownika, to w gospodarce funkcjonującej w oparciu o założenia zbliżone do wolnorynkowych w praktyce stosunków przemysłowych mają one zazwyczaj wymiar ekonomiczno-finansowy, organizacyjno-strukturalny bądź technologiczno-ekologiczny. Najczęściej przyczyną zwolnienia jest likwidacja stanowiska pracy.

  1. Przepisy ustawy stosuje się w razie konieczności rozwiązania przez pracodawcę zatrudniającego co najmniej 20 pracowników stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, w drodze wypowiedzenia dokonanego przez pracodawcę, a także na mocy porozumienia stron, jeżeli w okresie nieprzekraczającym 30 dni zwolnienie obejmuje co najmniej:
    • 10 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia mniej niż 100 pracowników,
    • 10% pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 100, jednakże mniej niż 300 pracowników,
    • 30 pracowników, gdy pracodawca zatrudnia co najmniej 300 lub więcej pracowników - zwanego dalej "grupowym zwolnieniem".
  2. Liczby odnoszące się do pracowników, wskazane wyżej, obejmują pracowników, z którymi w ramach grupowego zwolnienia następuje rozwiązanie stosunków pracy z inicjatywy pracodawcy na mocy porozumienia stron, jeżeli dotyczy to co najmniej 5 pracowników.

Przepisy ustawy regulują szczegółowo tryb przeprowadzania zwolnień grupowych. Z punktu widzenia pracownika istotne znaczenie ma fakt, iż w przypadku zwolnień grupowych nie ma zastosowania większość przepisów dotyczących ochrony pracownika przed zwolnieniem.

Pracownikowi, w związku z rozwiązaniem stosunku pracy w ramach grupowego zwolnienia, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości:

  1. jednomiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 2 lata;
  2. dwumiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy od 2 do 8 lat;
  3. trzymiesięcznego wynagrodzenia, jeżeli pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy ponad 8 lat.

Wysokość odprawy pieniężnej nie może przekraczać kwoty 15-krotnego minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, obowiązującego w dniu rozwiązania stosunku pracy.

W celu uniformizacji statusu pracowników ustawa o zwolnieniach grupowych przewiduje też indywidualny tryb zwolnień. Ma on zastosowanie w sytuacji, gdy pracodawca zatrudniający co najmniej 20 pracowników rozwiązuje z pracownikiem stosunek pracy z przyczyn niedotyczących tego pracownika, a zwolnienia w okresie 30 dni obejmują mniejszą liczbę pracowników. W takim przypadku również nie stosuje się większości przepisów chroniących pracownika przed zwolnieniem, a także przepisy przyznające pracownikowi prawo do odprawy.

Przejdź na początek