Poradniki | Część 7. Kwestie prawne regulujące doradztwo zawodowe.

Na wstępie stwierdzić należy, że kwestie doradztwa zawodowego w Polsce są domeną dwóch resortów: pracy i polityki społecznej oraz edukacji. W związku z tym poradnictwo (doradztwo zawodowe) zostało uregulowane w aktach prawnych pochodzących zarówno od ministra właściwego do spraw pracy, jak również od ministra właściwego do spraw edukacji. Pierwszy odpowiada za poradnictwo zawodowe głównie dla osób dorosłych i wykorzystuje w tym celu przede wszystkim jednostki publicznej służby zatrudnienia. Drugi odpowiada za całość zadań z zakresu poradnictwa zawodowego w stosunku do dzieci i młodzieży. Zadania realizuje przy pomocy poradni psychologiczno-pedagogicznych i szkół.
Zawód doradcy zawodowego uregulowany jest w Polsce przepisami ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 674 z późn. zm.).

1. Podstawowe przepisy prawa krajowego przewidujące obowiązek lub możliwość zatrudniania doradcy zawodowego.
Przepisy prawne funkcjonujące w ramach resortu pracy:


1) Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przewiduje możliwość zatrudnienia doradców zawodowych w następujących instytucjach rynku pracy:

  1. Publiczne służby zatrudnienia tworzone przez organy zatrudnienia (ministra właściwego do spraw pracy oraz wojewodów, marszałków województw i starostów) wraz z powiatowymi i wojewódzkimi urzędami pracy, urzędem obsługującym ministra właściwego do spraw pracy oraz urzędami wojewódzkimi. Do publicznych służb zatrudnienia należą np. wojewódzki urzędy pracy i funkcjonujące w ich ramach centra informacji i planowania kariery zawodowej, powiatowe urzędy pracy i funkcjonujące i uch ramach centra aktywizacji zawodowej,
  2. Ochotnicze Hufce Pracy, które są państwową jednostka organizacyjną wyspecjalizowaną w działaniach na rzecz młodzieży, w szczególności młodzieży zagrożonej wykluczeniem społecznym oraz bezrobotnych do 25 roku życia
  3. Agencje zatrudnienia, świadczące usługi w zakresie pośrednictwa pracy, pośrednictwa pracy za granicą u pracodawców zagranicznych, poradnictwa zawodowego, doradztwa personalnego lub pracy tymczasowej,
  4. Instytucje dialogu społecznego na rynku pracy, w tym również organizacje pozarządowe – jeżeli wśród zadań statutowych znajduje się realizacja zadań w zakresie promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia oraz aktywizacji zawodowej,
  5. Biura karier


2) Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 maja 2014 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji oraz trybu i sposobów prowadzenia usług rynku pracy (Dz. U. 2014, poz. 667).

3) Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych z dnia 27 sierpnia 1997 r. (tekst jednolity Dz.U.2011.127.721 z późn. zm.).

4) Rozporządzenie ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz.U. z 2003, Nr 139, poz. 1328 z późn. zm.).

5) Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zakładów aktywności zawodowej (Dz. U. z 2012 r. poz. 850)

6) Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie sposobu organizacji uzupełnienia wykształcenia ogólnego młodzieży w Ochotniczych Hufcach Pracy oraz zdobywania przez nią kwalifikacji zawodowych (Dz. U. z 2004 r., nr 262, poz. 2604 z późn. zm.),

7) Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 lutego 2008 r. w sprawie rodzajów zadań z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych zlecanych fundacjom oraz organizacjom pozarządowym (Dz. U. z 2008 r., Nr 29, poz. 172) wskazuje poradnictwo zawodowe jako zadania z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych, które mogą zostać zlecone fundacjom i organizacjom pozarządowym.

8) Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 1 lipca 2004 r. w sprawie przyjęcia Sektorowego Programu Operacyjnego Rozwój Zasobów Ludzkich 2004-2006 (Dz. U. z 2004 r. Nr 166, poz. 1743 z późn. zm.) – wskazuje na poradnictwo zawodowe jako ważny czynnik rozwoju zasobów ludzkich.

9) Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2010 r. w sprawie Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego (Dz. z 2011 r., nr 24, poz. 128). Program ma być realizowany w latach 2011 – 2015. Celem tego programu jest ograniczenie występowania zagrożeń dla zdrowia psychicznego, poprawę jakości życia osób z zaburzeniami psychicznymi i ich bliskich oraz zapewnienie dostępności do świadczeń opieki zdrowotnej. W ramach programu kładzie się m. in. nacisk na rozwój poradnictwa (w tym zmierzającego do aktywizacji zawodowej osób dotkniętych zaburzeniami psychicznymi).

10) Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r., nr 43, poz. 225 z późn. zm.). Ustawa reguluje m in. zasady tworzenia i funkcjonowania centrów integracji społecznej.

11) Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie przyjęcia programu operacyjnego - Program Inicjatywy Wspólnotowej EQUAL dla Polski 2004-2006 (Dz. U. z 2004 r., Nr 189, poz. 1948 z późn. zm.)
Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 z późń. zm.)
Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2011 r., nr 149, poz. 887 z późn. zm.).

Przepisy prawne funkcjonujące w ramach resortu edukacji.

  1. Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.) w art. 1 pkt. 14)
  2. Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (tekst jednolity Dz. U. z 2014, poz. 191)
  3. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 listopada 2010 roku w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno-pedagogicznych, w tym publicznych poradni specjalistycznych (Dz. U. z 2010 r., Nr 228, poz. 1488).
  4. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 listopada 2010 r.
    w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej
    w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. z 2010 r. Nr 228, poz. 1487)
  5. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie zasad udzielania  i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach  (Dz. U. z 2013 r. poz. 532)
  6. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r.  w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół  (Dz.U. z 2001 r. Nr 61, poz. 624, z późn. zm.) wprowadzające funkcjonowanie wewnątrzszkolnego systemu doradztwa zawodowego, realizowanego we współpracy z poradniami psychologiczno-pedagogicznymi.

wróć

Przejdź na początek